12ποντη γοητεία!

0
547


Η γόβα στιλέτο ήταν πάντα αμφιλεγόμενη. Το τακούνι ναι μεν λειτουργεί ως κεντρί για τις αντρικές φαντασιώσεις, δεν είναι όμως λίγες οι φορές που σφάζει τα ευαίσθητα πόδια των γυναικών, οι οποίες, παρ’ όλα αυτά, υποκλίνονται στο αξίωμα «μπρος στα κάλλη, τι είναι ο πόνος». Η ακραία βερσιόν του τακουνιού, που αυξάνει και μειώνεται σε εκατοστά ανάλογα με τις εποχές, έχει τη δική της ιστορία. Μια ιστορία που ακολουθεί στην κυριολεξία κατά πόδας τον ρόλο της γυναίκας στην κοινωνία.

Ολα ξεκίνησαν μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η διάθεση βελτιώθηκε και η «ελαφρότητα» κυριάρχησε. Στην Ευρώπη -με επίκεντρο το Παρίσι- το αναγκαίο έδωσε τη σκυτάλη στο ευχάριστο και η κομψότητα επέστρεψε. Ο Christian Dior επέβαλε το new look, δηλαδή το εφαρμοστό σακάκι και τη φουσκωτή φούστα. Αυτό το σύνολο γέννησε την ανάγκη για το ψηλό τακούνι. Το concept του ψηλοτάκουνου ανήκει στον Roger Vivier, ο οποίος το πρωτοπαρουσίασε σε ένα ντεφιλέ υψηλής ραπτικής του οίκου του το 1954. Πηγή έμπνευσής του ήταν το τακούνι που είχε κατασκευαστεί για τον Λουδοβίκο τον 15ο. Αυτό άρεσε πολύ στον σχεδιαστή μόδας, γιατί, όπως είχε εξηγήσει τότε, έδινε στη σιλουέτα την κομψή όψη του μολυβιού.

Αυτό το εφέ είχε άμεσο αντίκτυπο στη γυναικεία φιλαρέσκεια και σύντομα στα πλακόστρωτα δρομάκια του Παρισιού αλλά και στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης έβλεπε κανείς γυναίκες με κομψά ψηλά παπούτσια.

Η εξουσία της θηλυκότητας

Η αμερικανική «Vogue» ήταν αυτή που εισήγαγε τον όρο «γόβα στιλέτο». Προσοχή όμως! Τότε η γόβα στιλέτο δεν σήμαινε ακόμη… ανεμοδαρμένα ύψη. Το ύψος των τακουνιών αλλάζει από ιστορική εποχή σε ιστορική εποχή, προφανώς ανάλογα με τις διαθέσεις των γυναικών. Τα πρώτα τακούνια στιλέτο ήταν φτιαγμένα από ξύλο και δεν ξεπερνούσαν τα… τρία με ππέντε εκατοστά. Τώρα τα αντίστοιχα ονομάζονται… μάλλον υποτιμητικά kitten heels.

Πάντως, ακόμη και το τόσο μικρό τακούνι δεν το φορούσαν όλη μέρα. «Κατά τη διάρκεια της ημέρας οι περισσότερες γυναίκες γυρνούσαν με τις παντόφλες. Οταν τελείωνε το καθάρισμα του σπιτιού, τότε γινόταν το θαύμα! Η γυναίκα έβγαινε από το δωμάτιό της α λα Γκρέις Κέλι, με ζαρτιέρες, στενή φούστα και ψηλοτάκουνες γόβες» αναφέρει χαρακτηριστικά στο βιβλίο της με τίτλο «Γόβα στιλέτο» η Αγγλίδα Caroline Cox.

Στην ουσία, οι γυναίκες υιοθετώντας τις ψηλοτάκουνες γόβες πίστευαν ότι απελευθερώνονταν λίγο από τη μιζέρια του ρόλου της νοικοκυράς. Από τα ύψη των στιλέτο τους, οι… desperate housewives ένιωθαν να ξαναπαίρνουν στα χέρια τους την εξουσία της θηλυκότητάς τους και να κοιτάζουν τον άντρα τους επί ίσοις όροις!

Ο Ferragamo και οι ντίβες

Τη σκυτάλη της στιλιστικής καθιέρωσης της γόβας στιλέτο πήρε ο Ιταλός Salvatore Ferragamo, ο οποίος έντυνε πολλούς από τους σταρ του Χόλιγουντ. Αυτός ήταν που έκανε τη γόβα στιλέτο αυτό που όλοι ξέρουμε, αφού ήταν ο πρώτος που παρουσίασε τα δωδεκάποντα. Η δημιουργία τόσο ψηλών παπουτσιών δεν ήταν απλή υπόθεση. Τα τακούνια με σκελετό από μέταλλο και βάση πλαστικού αντικατέστησαν τα ξύλινα χάρη στην εξέλιξη της τεχνολογίας.

Η εξάπλωσή τους εξασφαλίστηκε από το γεγονός ότι απέκτησαν ιδιαίτερα διάσημες οπαδούς. Και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού, οι ντίβες του κινηματογράφου άρχισαν να κυκλοφορούν με τακούνια που τους εξασφάλιζαν ύψος αντίστοιχο με εκείνο της δόξας τους. Η Τζίνα Λολομπρίτζιντα και η Αβα Γκάρντνερ είχαν ξετρελαθεί με τις γόβες στιλέτο, ενώ η Μέριλιν Μονρόε δήλωσε με διάθεση χιούμορ ότι αυτά τα παπούτσια εκτόξευσαν την καριέρα της στα ύψη!

Από τις πασαρέλες στον δρόμο <br/>
Η γόβα στιλέτο εμφανίστηκε πια δυναμικά στους δρόμους τη δεκαετία του ’60 από τις νεαρές γυναίκες που τη θεωρούν σύμβολο που ανατρέπει τον ρόλο της γυναίκας ως νοικοκυράς. Στα τέλη όμως της ίδιας δεκαετίας, οι φεμινίστριες γύρισαν την πλάτη στο ψηλοτάκουνο επειδή θεωρούσαν ότι καθιστά τη γυναίκα σεξουαλικό αντικείμενο και μόνο. Η αλήθεια είναι ότι από τη γέννησή τους οι γόβες στιλέτο απέκτησαν έντονο φετιχιστικό «φορτίο» και θεωρήθηκαν «όπλο μαζικής σαγήνης». Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν ταίριαζαν καθόλου στις επαναστατημένες και άκρως αντιδραστικές φεμινίστριες.

Εκεί λοιπόν, λίγο πριν το ’70, το τακούνι στιλέτο έπεσε σε δυσμένεια κάνοντας παρέα στο… σουτιέν που καιγόταν πια σε διαδηλώσεις. Αυτό κράτησε περίπου μία δεκαετία. Τη δεκαετία του 1980, οι γυναίκες μπαίνουν πια στα διοικητικά συμβούλια μεγάλων εταιρειών. Στην προσπάθειά τους να εξισορροπήσουν τον σκληρό ανταγωνισμό με την ξεχασμένη θηλυκότητά τους, αποφάσισαν να ισορροπούν πάνω σε πανύψηλα παπούτσια, όπως εξηγεί στο βιβλίο του «Κοινωνιολογία της Μόδας» ο Frederic Godart.

Σύμβολο του στιλ

Και φτάνουμε στη δεκαετία των 00s. Η γόβα στιλέτο γίνεται πιο πολύπλοκη. Αν και εξακολουθεί να είναι συνώνυμο της εξουσίας, γίνεται και σύμβολο βαθιάς γνώσης της μόδας και του στιλ. Το τακούνι στιλέτο γίνεται επίσης πιο σοφιστικέ, αφού επάνω του πέφτουν όλοι οι τεχνίτες του είδους και το κάνουν πια σωστό γλυπτό. Ο Jimmy Choo από τη δεκαετία του ’90 κιόλας είχε φροντίσει να βάλει το τακούνι στιλέτο εκτός από τις γόβες ακόμη και στα μποτίνια και τα σανδάλια.

Πρωτοπόρος σε αυτήν τη νέα εποχή του τακουνιού ήταν σε μεγάλο βαθμό η ανιψιά του, η Sandra Choi, επίσης σχεδιάστρια, η οποία έχει και το προνόμιο να είναι, όπως επισημαίνει η συγγραφέας Caroline Cox, η πρώτη γυναίκα που καταπιάνεται σχεδιαστικά με το είδος. Ακολουθεί ο Αμερικανός Manolo Blahnik, τον οποίο ύμνησε η σειρά «Sex & The City».

Τώρα πια, οι γόβες στιλέτο είναι ένα στοίχημα για κάθε γυναίκα που σέβεται τον εαυτό της. Οποια καριέρα και αν ακολουθεί, από την πολιτική ώς τη showbiz και από τις πωλήσεις έως τη γραμματεία κάποιας εταιρείας, είναι το αξεσουάρ που δηλώνει πως με ό,τι και αν καταπιαστεί δεν θα θυσιάσει ποτέ τη θηλυκότητά της.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ